Bronaanpak medicijnresten zeer gewenst, maar vergt lange adem

maart 14, 2013

De workshop over innovatie bij de aanpak van prioritaire stoffen en medicijnresten op het Nationaal Event Innovatieprogramma KRW op 12 maart 2013 kreeg een onverwachte wending. In plaats van louter te kijken naar mogelijke maatregelen en methodieken om die probleemstoffen kosteneffectief te verwijderen, kwam de discussie ineens bij de bronkant uit. Daar valt immers makkelijk de meeste winst te halen. Nou ja, makkelijk…

De workshop begon met een korte pitch van zes KRW-projecten die op verschillende wijzen aan dit onderwerp hebben gewerkt.  De pitchs gingen onder meer over het zuiveren van ziekenhuisafvalwater, Optimix, het Pharmafilter en PRIOMF. Allemaal zinnige projecten die zinvolle tussenresultaten opleveren (minder vervuiling van oppervlaktewater door probleemstoffen), maar nog vervolgonderzoek nodig hebben.

Maar waarom zouden we eigenlijk niet eens naar de bron van het probleem kijken? Bijvoorbeeld de half miljard plofkippen in Nederland die vol zitten met “medicijnen” die via de vleesconsumptie in het afvalwater komen. Of naar bepaalde medicijnen die een probleemstof vormen? Eén van de aanwezigen wist te vertellen dat het ook in Nederland populaire middel diclofenac in India in z’n geheel is vervangen door een alternatief dat minder belastend voor het milieu is.

Dit houdt mede verband met een hoog aantal dode gieren in India waarvan na onderzoek als doodsoorzaak diclofenac werd vastgesteld. Dit geneesmiddel werd veel toegepast in de veehouderij. In sommige gevallen werden de karkassen van dode runderen opgegeten door de gieren die na verloop van tijd last van hun nieren (chronische toxiciteit) kregen en stierven. Diclofenac is van analgetica het meest toxisch met effectconcentraties onder de 100 mg/l.

Bewustwording

Momenteel wordt er in Nederland bij de toelating van medicijnen niet gekeken naar de schadelijke effecten voor het milieu. Kortom: we lijken in Nederland nog helemaal aan het begin te staan van deze manier van kijken. Op de workshop werd dan ook gesteld dan het werken aan bronreducerende maatregelen een totaal andere manier van denken en werken vergt. En met andere partijen, bijvoorbeeld met de farmaceutische industrie. Welke waterbeheerder heeft contact hierover met die industrie?

Duidelijk werd in de workshop dat de hele keten dan bij elkaar moet gaan zitten. Op het gebied van bewustwording is nog een hele weg te gaan. En je moet dit niet alleen op nationale schaal aanpakken, maar ook op Europese schaal.

 

 


Wat vindt u? Geef uw mening.